Sinterklaas is iets wat ik mijn hele leven al met veel plezier vier. De eerste jaren natuurlijk met kloppend hart en de jaren erna met veel geknutsel en gedichten. Dit jaar is het eerste jaar dat mijn oudste zoon Kees er echt mee bezig is. Hij is net vier en heeft het nu al over dat Sinterklaas heel knap over de daken kan lopen met zijn paard... Verheug me alweer op de kleine rode regenlaarsjes met tekening en wortels voor onze houtkachel!

Vroeger vierden we natuurlijk thuis ook Sinterklaas. We maakten altijd surprises voor elkaar met een gedicht en we pakten groots uit. Hele kunstwerken kwamen op zo'n avond voorbij. Toen ik nog kleiner was, speelde mijn vader wel eens Sinterklaas. Als ik daar nu een foto van zie, moet ik heel hard lachen. Je kunt heel goed zien dat het eigenlijk gewoon mijn vader is met een soort wattenbaard en z’n eigen schoenen onder de tabbert. Natuurlijk had ik dat toen allemaal niet door en geloofde ik dat het echt Sinterklaas was.

Bang voor Zwarte Piet?
Voor Zwarte Piet was ik nooit bang! Die had natuurlijk ook een zak vol lekkers, dus dat maakte zijn bezoekjes heel leuk ;) Het allerlekkerst vind ik die chocolademuizen met anijsvulling erin. Mierzoet, maar heerlijk!

Twee Sinterklazen?
Ik weet nog goed het moment dat ik erachter kwam dat Sinterklaas niet echt bestond. Mijn basisschool zat in een gebouw waar nog een andere basisschool aan vast zat. Door sommige deuren kon je de andere school zien. Op 5 december was Sinterklaas bij ons op bezoek. Ik ging naar het toilet en zag door de deur bij de andere school OOK een Sinterklaas lopen... Dat vond ik toch wel erg gek. Diezelfde avond hebben mijn ouders vertelt hoe het zat!

Chocoladeletters van Jip!
Hebben jullie trouwens al gehoord van de chocoladeletteractie van Jip? Hij verkoopt ieder jaar duizenden chocoladeletters voor War Child. Supergaaf! Kijk op zijn site voor meer informatie.

Groetjes
Jetske